مرگ در منطق قرآنی به معنای فنا و نابودی نیست بلکه دریچه ای به سوی جهان جاودانگی و بقاست. حقیقت مرگ چون حقیقت حیات و زندگی از اسرار هستی است به گونه ای که حقیقت آن تاکنون بر کسی روشن نشده است. بلکه آن چه ما از حقیقت آن می شناسیم تنها آثار آن است.
خداوند اینگونه از سرنوشت مجرمان و گنهکاران در روز قیامت خبر می دهد: «سیصیب الذین أجرموا صغار عند الله و عذاب شدید بما کانوا یمکرون»: به زودى کسانى که مرتکب گناه شدند (و مردم را از راه حق منحرف ساختند)، در مقابل مکر (و فریب و نیرنگى) که مى کردند، گرفتار حقارت در پیشگاه خدا، و عذاب شدید خواهند شد (الأنعام، 124).
تمامی گناهان و نافرمانی های گنهکاران، ثبت و ضبط می شود و آنها توانایی انکار و فرار کردن از عواقب و جزای آن ها را ندارند.
هدايت قرآن شامل حال کساني مي شود که قابليت و شايستگي را دارند، کساني که شهوت و غضب حيواني خود را بر فطرتشان حاکم ساخته چون حق را انکار مي کنند و در برابر آن مي ايستند گمراهي و ضلالتشان بيشتر مي شود. هدايت يعني راهنمايي و دستگيري مؤمنان و خارج کردن آنها از ظلمات احتجاب از شهود خدا به سوي نور مشاهده الهي. کوتاه سخن اين که براي دست يافتن به هدايت قرآن، شناخت قرآن را لازم داريم و جهت شناخت حقيقي تطهير جسم و جان را بايد کسب کنيم.
عجایب قرآن و دین مبین اسلام، انتها ندارد و هر ازگاهی که پردهای از سری از اسراربرگرفته میشود؛ انگشت حیرت به دهان انسانهای حقیقتجو میماند؛ زیرا کشفیات بشریرا در کتابی مییابند که قرنها پیش نازل شده است.اهتمام به ظرایف علوم تجربی در قرآنکریم، حقیقتاً از نیازهای دانشمندان علوماسلامی و نیز افکار عمومی مسلمین بوده و هست و بعلاوه با سیره ائمه معصومین(ع (نیز همخوانی دارد. در این راستا مقالهای تحت عنوان «حکم قرآنی وضو و ساختمان مغز«تقدیم میگردد.
1- صله رحم از اوصاف خردمندان:
«انّما یتذکّراو لو الألباب ... الذی یصلون ما امرالله به ان یوصل و یخشون ربهم و یخافون سوء الحساب» رعد/ 19 – 21
تنها صاحبان اندیشه متذکر می شوند... و آنها که پیوندهایی را که خداوند دستور به برقراری آن داده برقرار می دارند و از پرودگار شان می ترسند و از بدی حساب روز قیامت بیم دارند.
1- آگاهانه سخن بگوئیم:
«لا تقف مالیس لک به علم» (اسراء/ 36) از آنچه بدان آگاهی نداری پیروی نکن.
2- نرم و ملایم سخن بگوئیم:
«فقولا له قولاً لیناً لعلّه یتذکّر او یخشی» (طه/ 44) اما به نرمی با او سخن بگوئید باشد که متذکر شود یا از خدا بترسد.
3- گفتار خود را با عمل همراه کنیم:
«لم تقولون ما لا تفعلون» (صفّ/ 3) چرا سخن می گویید که عمل نمی کنید.
4- منصفانه سخن بگوئیم:
«واذا قلتم فاعدلوا» (انعام/ 152) و هنگامی که سخن می گویید عدالت را رعایت نمائید.
5- بر طبق حق سخن بگوئیم:
«قولوا قولاً سدیداً» (احزاب/ 70) همیشه به حق و ثواب سخن بگویید.
6- با نرمی سخن بگوئیم:
«فقل لهم قولاً میسوراً» (اسراء / 28) با گفتار نرم و آمیخته با لطف با آنها سخن بگوئید.
7- بلیغ سخن بگوییم:
«وقل لهم فی انفسهم قولاً بلیغا» (نساء/ 63) و با بیانی رسا نتایج اعمالشان را به آنها گوشزد نما.
8- فصیح سخن بگوئیم:
«و اخی هارون هو افصح منّی لساناً فارسله معی» (قصص/ 34)
و برادرم هارون زبانش از من فصیح تر است او را همراه من بفرست تا یاور من باشد.
9- بطرز نیکو سخن بگوئیم:
«قولوا للناس حسنا» (بقره/ 83) به مردم نیکو سخن بگوئید.
10- بطرز نیکوتر سخن بگوئیم:
«قل لعبادی یقولوا التی هی احسن» (اسراء/ 53) به بندگانم بگو سخنی بگوئید که بهترین باشد.
11- کریمانه سخن بگوئیم:
«وقل لهما قولاً کریما» (اسراء / 23) گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو.
12- بطرز شایسته سخن بگوئیم:
«وقولوا لهم قولاً معروفاً» (نساء/ 8) و با آنان بطور شایسته سخن بگوئید.
13- پاکیزه سخن بگوئیم:
«و هدوا الی الطیب من القول» (حج / 24) و بسوی سخنان پاکیزه هدایت می شوند.
14- مردم را بسوی خدا دعوت کنیم:
«و من احسن قولاً ممّن دعا الی الله و عمل صالحاً» (فصّلت/ 33) چه کسی خوش گفتار تر است از آنکه مردم را بسوی خدا و عمل صالح دعوت می کند.
ابوحمزه ثمالی از یکی از امامین همامین ، روایت کرده است که : امیرالمومنین (ع) روزی خطاب به اصحاب خود فرمود : کدامیک از آیات کلام الله مجید نزد شما امیدوار کننده ترین است ؟ بعضی گفتند :
« وقتی ترس می آيد آنها را می بينی که مانند کسيکه می خواهد بميرد با چشمان چرخان بتو نگاه میکنند».
نکـتـه آيه: کسيکه می ترسد چشمش مانند کسيکه می خواهد بميرد می چرخد:
ترسِ زياد درک انسان را از کارمی اندازد. در اينحالت مراکز عصبی خارج از اراده و آگـاهی انسان کار می کنند، که چرخیدن غیر ارادی چشم از حالات آن است، و این چیزی است که برای کسيکه در حال مرگ است نيز پيش می آيد.
کعبه یا بیت العتیق بنایی در میان مسجدالحرام در شهر مکه و کشور عربستان واقع است که مقدسترین مکان دین مبین اسلام محسوب محسوب شده، قبلهگاه عاشقان و شیفتگان معبود است .
قرآن مجيد براى خشكانيدن ريشه حرص و ولع به سراغ حب دنياى افراطى و يا به تعبير ديگر «دنياپرستى» مىرود و با تعبيرات گوناگون قدر و قيمت مواهب دنيا را در نظرها مىشكند تا عاشقان بىقرار دنيا به خود آيند و حريصانه به دنبال آن نشتابند و همه ارزشها را به خاطر وصول به آن زير پا نگذارند.
:: موضوعات مرتبط:
قرآن ,
,
:: بازدید از این مطلب : 939